ຄວາມກະຕັນຍູ ຄື ຄວາມງາມແຫ່ງອຸບປະນິສັຍຂອງຜູ້ມີທັມໃນຈິດ

ວິທີອຸບປະສົມບົຕໃນພຣະພຸທສາສນາ ຊື່ງມີຢູ່-3-ວິທີນັ້ນ ວິທີແຣກຄື ເອຫິພິກຂຸອຸບປະສັມປະທາ ພຣະສາສດາປະທານເອງແກ່ຜູ້ມຸ່ງອຸບ

ປະສົມບົຕ ດວ້ຍພຣະວ່າຈາວ່າ-ຈົ່ງມາເປັນພິກສຸດວ້ຍກັນເຖີດ ເພື່ອທຳທີ່ສຸດແຫ່ງທຸກ-ຖ້າຜູ້ນັ້ນເຖິງທີ່ສຸດແຫ່ງທຸກແລ້ວ ຄືບັນລຸອໍຣະຫັດ

ຕະຜົນ ແລ້ວຂໍອຸບປະສົມບົຕ ກໍ່ຈະບໍ່ຕັດປະໂຍດຫລັງ ຕັດພຽງວ່າ ຈົ່ງມາເປັນພິກສຸດວ້ຍກັນເຖີດ-ຕໍ່ມາເມື່ອພຣະພຸທອົງຄ໌ຊົງສົ່ງພຣະສາວົກ

ໄປປະກາດພຣະສາສນາ ມີຜູ້ສັດທາເລື່ອມໃສປຣາຖນາຈະບວດ ພຣະສາວົກຕອ້ງພາມາເຝົ້າພຣະສາສດາ ເພື່ອປະທານອຸບປະສົມບົຕໃຫ້

ບາງທີກໍ່ເດີນທາງມາຈາກທີ່ໄກ ພຣະພຸທອົງຄ໌ຊົງເຫັນຄວາມລຳບາກຂອງຜູ້ມຸ່ງກາຣອຸບປະສົມບົຕ ແລະພຣະສາວົກ ຈຶ່ງຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ພຣະ

ສາວົກອຸບປະສົມບົຕໄດ້ເອງ ໂດຍໃຫ້ຜູ້ປຣາຖນາບວດເປັ່ງວາຈາ ເຖິງພຣະຣັດຕະນະຕັຍວ່າ ພຸດທັງ ສະຣະນັງ ຄັດສາມິ ເປັນຕົ້ນ ວິທີ

ນີເອີ້ນວ່າ ຕິສະຣະນະຄະມະນູປະສັມປະທາ ຫຼືກາຣອຸບປະສົມບົຕ ໂດຍວິທີເຖິງສະຣະນະ-3- ຕໍ່ມາຊົງອະນຸຍາດ ກາຣອຸບປະສົມບົຕແບບ

ຍັດຕິຈະຕຸຕະຖະກັມ ຄືມີກາຣສເນີຍັດຕິ-1-ຄັ້ງ ແລະຂໍ້ຄວາມຍິນຍອມພອ້ມໃຈຈາກສົງຄ໌ອີກ-3-ຄັ້ງ ສາມວາຣະ ຣວມເປັນ4-ທັງຍັດຕິ ຈຶ່ງເອີ້ນ

ຍັດຕິຈະຕຸຕະຖະກັມ ວິທີນີ້ເປັນກາຣມອບຄວາມເປັນໃຫ່ຽໃຫ້ສົງຄ໌ຢ່າງແທ້ຈິງ ມີພຣະສາຣິບຸດເປັນອຸບປະນາຍະອົງຄ໌ແຣກ ພຣະຣາທະເປັນພິກ

ສຸອົງຄ໌ແຣກຂອງວິທີນີ້ ພຣະຣາທະເກີດໃນຕະກຸນພາມ ເມື່ອເປັນຄະລືຫັດໄດ້ເປັນຜູ້ຕົກຍາກໃນຍາມຊະຣາ ຊຶ່ງເປັນຄວາມທຸກໜັກຂອງຊີວິດ

ບໍ່ມີທີ່ເພິ່ງອີງຈຶ່ງໄປອາສັຍພິກສຸທັງຫລາຍ ຢູ່ໃນວັດເຊຕວັນ ເມືອງສາວັດຖີ ຊອ່ຍກວດຫຍ້າວັດ ກວດບໍຣິເວນວັດແລະຖວາຍນ້ຳລ້າງໜ້າບ

ວ້ນປາກ ນ້ຳລ້າງມືລ້າງຕີນເປັນຕົ້ນ ແກ່ຖິກສຸທັງຫລາຍ-

ພາມຣາທະມີສັດທາ ໃນພຣະສາສນາ ຢາກບວດເຫລືອເກີນ ແຕ່ບໍ່ມີພິກສຸອົງຄ໌ໃດຍອມບວດໃຫ້ ເພາະເຫັນວ່າຣາທະພາມແກ່ແລ້ວ

ເກງຈະເປັນຜູ້ມີທິດຖີມານະ ຈັດວ່າຍາກສອນຍາກ ພາມຜ່າຍຜອມລົງເພາະຄວາມບໍ່ສົມຫວັງ-ວັນນຶ່ງ-ພຣະສາສດາຊົງຕຣວດເບິ່ງອຸບປະນິ

ສັຍແຫ່ງອໍຣະຫັດຕະຜົນຂອງຣາທພາມ ຈຶ່ງສະເດັດໄປຍັງທີ່ ທີ່ພາມກວດຕາດວັດຢູ່ ຕັດຖາມວ່າໄດ້ຮັບກາຣສົງຄ໌ເຄາະອັນໃດຈາກພິກສຸທັງ

ຫລາຍແນ່ ພາມກາບທູນວ່າ-ໄດ້ອາຫານຣພອ້ມຍັງຊີບ ໄດ້ອາສັຍຫລັບນອນສິ່ງທີ່ເຂົາຕອ້ງກາຣທີ່ສຸດ ຄືກາຣໄດ້ບວດໃນສາສນາ ແຕ່ບໍ່

ມີພິກສຸອົງຄ໌ໄດຍອມບວດໃຫ້ດວ້ຍເຫັນວ່າແກ່ແລ້ວພຣະສາສດາຊົງປຣາຖ ເຣື້ອງຣາທະພາມນີ້ເປັນເຫຕຸ ຮັບສັ່ງໃຫ້ປະຊຸມສົງຄ໌ຕັດຖາມທ່າມ

ກາງສົງຄ໌ວ່າ ພິກສຸທັງຫລາຍໃນບັນດາພິກສຸຈຳນວນເທົ່ານີ້ ໃຜເຄີຍໄດ້ຮັບອຸບປະກາຣະໃດໆ ແມ່ນພຽງເລັກນອ້ຍຈາກຣາທະພາມແນ່ ເມື່ອ

ພິກສຸອື່ນໆ ຢຸດຢູ່ ພຣະສາຣິບຸດຈຶ່ງກາບທູນຂຶ້ນວ່າ ຂ້າພຣະຈອມມຸນີຂ້າພຣະອົງຄ໌ຣະນຶກໄດ້ຢູ່ວັນນຶ່ງເຫິງມາແລ້ວ ຂ້າພຣະອົງຄ໌ອອກບິນທະ

ບາດໃນເມືອງຣາຊຄົດ ຣາທະພາມໄດ້ໃຫ້ອາຫາຣຊັບພີນຶ່ງແກ່ຂ້າພຣະອົງຄ໌-ສາຣິບຸດ-ເມື່ອເປັນດັ່ງນີ້ເຈົ້າຊອ່ຍເບື້ອງທຸກຂອງພາມ ຜູ້ເຄີຍມີ

ອຸບປະກາຣະແກ່ຕົນສົມຄວນ ຫຼືຄວນຢູ່ຂ້ານອ້ຍ ພຣະສາຣິບຸດກຣາມທູນພຣະອົງຄ໌ ຂ້າພຣະອົງຄ໌ຈັກໃຫ້ພາມນີ້ບວດເອງ-ເບິ່ງເຖີດພະຣາຄາ

ເບິ່ງຄວາມງາມແຫ່ງອຸບປະນີສັຍຂອງຜູ້ມີທັມໃນຈິດ ຊຶ່ງມີຄວາມກະຕັນຍູກະຕະເວທີເປັນພື້ນຖານ ຣະນຶກເຖິງອຸບປະກາຣະຂອງຜູ້ເຄີຍທຳ

ຄວາມດີແກ່ຕົນ ແມ່ນພຽງເລັກນອ້ຍ ພຽງເຂົ້າຊັບພີດຽວ ບໍ່ຕອ້ງເຖິງອຸບປະກາຣະຫລາຍເມື່ອພຣະຣາທະບວດແລ້ວ-ດວ້ຍຍັດຕິຈະຕຸຕະ

ຖະກັມວິທີ ໂດຍຄວາມຍິນຍອມຂອງພິກສຸສົງຄ໌ ດັ່ງນີ້ແລ້ວກໍ່ມີຄວາມຊື່ນຊົມໂສມະນັດເປັນທີ່ຍິ່ງ ເພາະເປັນສິ່ງທີ່ຄອຍແລະຫວັງມາເປັນເວລາ

ນານປະມານນຶ່ງ ພື້ນປັດຕະພີອັນແຫ້ງຜາກແຕກຣະແຫງເພາະຂາດນ້ຳ ເມື່ອໄດ້ພິຣຸນຫລັ່ງລົງຢ່າງໜັກ ຍອ່ມຊຸ່ມຂຶ້ນກົມກືນເປັນເນື້ອດຽວກັນ

ພອ້ມທີ່ຈະເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງພິດຊະພັນອັນອຸດົມ ເປັນທີ່ຊື້ນຊົມໂສມະນັດແກ່ສັດທັ່ວປັດທະພີ-ພຣະຣາທະຕອ້ງລຳບາກ-ເຣື້ອງອາຫາຣຂົບສັນ

ແນ່ເລັກນອ້ຍ ເພາະເປັນຜູ້ບວດຕອນແກ່ແລະເປັນພຣະໃໝ່ໃນໂຮງສັນ ທ່ານຕອ້ງນັ່ງໃນອາສນາສຸດທ້າຍ ຕາມທັມນຽມທາຍົກຍອ່ມຖວາຍອາ

ຫາຣແກ່ສົງຄ໌ ຕັ້ງຕົ້ນແຕ່ພຣະສັງຄະເຖຣະລົງມາ-ເມື່ອທ່ານພຣະຣາທະ ເປັນຜູ້ໃໝ່ແລະຢູ່ປາຍແຖວ ອາຫາຣຍອ່ມມີແກ່ທ່ານແນ່ ບໍ່ເຖິງແກ່

ທ່ານແນ່ແຕ່ທ່ານກໍ່ອົດທົນ ບໍ່ເຄີຍອອກປາກເວົ້າໃນເຣື້ອງນີ້-ຝ່າຍພຣະທັມເສນາບໍດີໄດ້ຊາບຄວາມລຳບາກ ເຣື້ອງອາຫາຣຂອງພຣະຣາທະ

ຜູ້ເປັນສັດທິວິຫາຣິກຂອງຕົນ ຈື່ງຂົນຂວາຍຊອ່ຍເຫຼືອ ໂດຍກາຣນຳໄປສູ່ທີ່ຈາຣິກຕ່າງໆ ມີພິສຸຕາມໄປນອ້ຍ ພຣະທັມເສນາບໍດີມີບາຣະມີສູງ

ມີຄົວເລື່ອມໃສຫລາຍ ຈຶ່ງບໍ່ລຳບາກດວ້ຍຊັດຊະໂພຊະນາອາຫາຣ ພຣະຣາທະກໍ່ໄດ້ອາສັຍໃຫ້ອິນທຣິກະປີ້ກະເປົ່າຂຶ້ນ ມີຜິວພັນຜ່ອງໃສຂຶ້ນ

ໃນຂນະທີ່ຈາຣິກຢູ່ນັ້ນ ພຣະສາຣິບຸດກໍ່ພຳ່ສອນອົບຣົມ ແລະຕັກເຕືອນພຣະຣາທະຢູ່ເລື້ອຍໆ ວ່າສິ່ງນີ້ຄວນເວັ້ນສິ່ງນີ້ຄວນທຳພຣະຣາທະເປັນ

ພຣະແກ່ທີ່ວ່າງ່າຍສອນງ່າຍ ຮັບໂອວາດດວ້ຍຄວາມເຄົາຣົບ ປະຕິບັຕຕາມໂອວາດຂອງພຣະສາຣິບຸດ ຢູ່ຢ່າງສມຳສເມີບໍ່ນານນັກ

ກໍ່ໄດ້ສຳເຣັດອໍຣະຫັດຜົນ

ຄຸນສົມບັຕຂອງຜູ້ມີຄວາມກະຕັນຍູແລະຜູ້ວ່າງ່າຍ

ວັນນຶ່ງພິກສຸທັງຫລາຍປະຊຸມສົນທະນາກັນທີ່ທັມສະພາວ່າພຣະສາຣິບຸດເຖຣະເປັນຜູ້ມີຄວາມກະຕັນຍູກະຕະເວທີ ຣະນຶກເຖິງອຸບປະກາຣະຂອງ

ພາມຜູ້ເຄີຍຖວາຍອາຫາຣ

ແກ່ຕົນແມ່ນພຽງຊັບພີດຽວເປັນອຸປັຊນາຍະ ໃຫ້ພາມຕົກຢາກບວດແລ້ວ ນັບວ່າໄດ້ທຳຈິດທີ່ບຸກຄົນອື່ນທຳໄດ້ຍາກ ຝ່າຍພຣະຣາທະ ເລົາກໍ່

ເປັນຜູ້ວ່າງ່າຍອົດທົນຕໍ່ໂອວາດໄດ້ ທ່ານຜູ້ຄວນແກ່ກາຣສັ່ງສອນເໝືອນກັບຜູ້ເປັນອາຈານ-ພະຣາຄາ-ທັມມະດາບຸກຄົນຜູ້ມີຄວາມກະຕັນຍູ

ກະຕະເວທີນັ້ນ ຍອ່ມຣະນຶກເຖິງຢູ່ສເມີຊຶ່ງອຸບປະກາຣະທີ່ຜູ້ອື່ນກະທຳແລ້ວແກ່ຕົນ ແມ່ນພຽງເລັກນອ້ຍຄອຍຫາໂອວາດຕອບແທນຄວາມດີ ທີ່

ຄົນອື່ນທຳແລ້ວແກ່ຕົນ ຝັງຈິດຝັງໃຈຂອງຕົນຢູ່ຕຣອດເວລາ ຕົງກັນຂ້າມກັບຄົນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມກະຕັນຍູກະຕະເວທີ ໃຜທຳຄຸນໃຫ້ຄຸນນັ້ນ ປຣາ

ກົດພຽງຊົ່ວຄາວ ເໝືອນລອຍນ້ຳຂຶ້ນຣອ່ງຄົນມີຄວາມກະຕັນຍູ ຍອ່ມບໍ່ຖືເອົາຂໍ້ບົກພ່ອງເລັກນອ້ຍ ຂອງຜູ້ມີຄຸນ ມາລົບລ້າງຄຸນງາມຄວາມດີສ່ວຍ

ໃຫ່ຽ ທຳນອງເອົາໃບບົວປິດທອ້ງຟ້າ ຫາກວ່າໃບບົວນັ້ນອາດປິດຕາຂອງຕົນບໍ່ໃຫ້ເປັນທອ້ງຟ້າໄດ້ ແຕ່ທອ້ງຟ້າຍອ່ມປຣາກົດແກ່ຄົນທົ່ວໄປ

ສເມີ ຄົນກະຕັນຍູກະຕະເວທີ ມີແຕ່ຄວາມຈະເຣີນບໍ່ເສື່ອມ ສວ່ນຄົນກະຕັນຍູມີແຕ່ຄວາມເສື່ອມບໍ່ຈະເຣີນ

ພຣະສາສດາສເດັດມາຍັງທັມສະພາ ຊົງຊາບເຣື້ອງພິກສຸທັງຫລາຍ ສົນທະນາກັນແລ້ວຕັດວ່າ-ພິກສຸທັງຫລາຍ ບໍ່ພຽງແຕ່ໃນບັຕນີ້ເທົ່ານັ້ນ

“ທີ່ສາຣິບຸດເປັນຜູ້ມີຄວາມກະຕັນຍູກະຕະເວທີ ແມ່ນໃນຊາຕກອ່ນ ສມັຍເປັນຊ້າງ ຊຶ່ງເປັນເດັຽຣັດສານ ສາຣິບຸດກໍ່ມີຄວາມກະຕັນຍູກະຕະເວທີ

ເໝືອນກັນ-ເມື່ອຕັດສັ່ງດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຕັດເລົ່າເຣື້ອງຊ້າງຕົວນຶ່ງ ຖືກຕໍໄມ້ແຫລມຕຳຂາຍ່າງໄປໃສບໍ່ໄດ້ ພວກຊ່າງໄມ້ກຸ່ມນຶ່ງໄປພໍ້ເຂົາໃນປ່າແລ້ວ

ຊອ່ຍກັນຖອດຕໍໄມ້ແຫລມນັ້ນອອກຈາກຂາ ແລະໄດ້ນຳເອົາຫຍ້າສມຸນໄພມາຖອກໃຫ້ຊ້າງຕົວນັ້ນກໍ່ຫາຍໂຣກຄວາມເຈບແລ້ວ ກໍ່ຣະນຶກເຖິງ

ອຸປກາຣະຂອງຊ່າງໄມ້ ນຳລູກຊ້າງຕົວນຶ່ງມາໃຫ້ເປັນເຄື່ອງຕອບແທນ ຊ້າງຜູ້ກະຕັນຍູນັ້ນຄື ພຣະສາຣິບຸດ ໃນບັຕນີ້ພຣະສາສດາຊົງປຣາຖພຣະ

ສາຣິບຸດ ຕັດເຣື້ອງຊ້າງດັ່ງນີ້ແລ້ວຊົງປຣາຖພຣະຣາທະຕັດເຣື້ອງເປັນຜູ້ວ່າງ່າຍຕໍ່ໄປວ່າ-ພິກສຸທັງຫລາຍ ທັມມະດາພິກສຸຄວນເປັນຜູ້ວ່າງ່າຍ

ເໝືອນພຣະຣາທະ ເມື່ອອາຈານຊີ້ໂທດກ່າວສອນຢູ່ກໍ່ບໍ່ຄວນຮ້າຍ ພວມແນມເຫັນບຸກຄົນຜູ້ຕັກເຕືອນສັ່ງສອນ ສະເໝືອນຜູ້ບອກຂຸມຊັບໃຫ້ ດັ່ງນີ້

ແລ້ວຊົງຢ້ຳວ່າ-ຜູ້ສລາດຄວນເຫັນວ່າ ຄົນທີ່ຊີ້ໂທດຕັກເຕືອນໃນເມື່ອເຫັນຄວາມຜິດ ກ່າວປາບໃຫ້ເວັ້ນຊົ່ວນັ້ນເປັນສະເໝືອນຜູ້ຊີ້ບອກຂຸມຊັບ

ໃຫ້ທ່ານເປັນຜູ້ມີປັນຍາເປັນບັນຣິດ ໃຜຄົບເຂົາກໍ່ມີແຕ່ທາງດີ ບໍ່ມີທາງເສັຽເລີຍ-ດູກອ່ນທ່ານຜູ້ເປັນໂອຣົດແຫ່ງທັມ ທ່ານລອງຕອງເບິ່ງເຖີດ

ວ່າ ກາຣຕັກເຕືອນສັ່ງສອນຜູ້ອື່ນນັ້ນເປັນເຣື້ອງຍາກພຽງໃດ ຄົນເຕືອນຈະຕອ້ງຄິດແລ້ວຄິດອີກ ຫລາຍຄັ້ງຫລາຍຫົນກອ່ນຈະເຕືອນໃຜໄດ້

ເພາະເກງຂາມເຂົາຈະຮ້າຍແນ່ ເຫຕຸຜົນໃນກາຣເຕືອນມີພຽງພໍຫຼືບໍ່ ຖ້າເຂົາຖຽງມີເຣື້ອງຂຸ່ນຂອງໝອງໃຈກັນເກີດຂຶ້ນ ຄວນຈະເຮັດຢ່າງໃດແນ່

ເຂົາອາດດ່າວ່າໃສ່ໜ້າເອົາວ່າ ມົວທ່ຽວເຕືອນຄົນອື່ນຢູ່ ຂໍ້ບົກຜອ່ງຂອງຕົນກໍ່ມີ ເປັນຫຍັງບໍ່ຕັກເຕືອນຕົນ ແກ່ໃຂຂໍ້ບົກພອ່ງຂອງຕົນແນ່ເປັນຕົ້ນ

ທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມເລື່ອມໃສ

ພຣະສາຣິບຸດຜູ້ເລື່ອມໃສ ໃນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າຍິ່ງນັກ ກ່າວວາຈາສແດງຄວາມເລື່ອມໃສຂອງຕົນໃຫ້ປຣາກົດເນື່ອງໆ-ຄັ້ງນຶ່ງ-ເມື່ອພຣະ

ສາສດາປະທັບຢູ່ໃນສວນໝາກມວ່ງຂອງປາວາຣິກເສດຖີເຂດເມືອງນາລັນທາ ພຣະສາຣິບຸດເຂົ້າເຝົ້າພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ແລ້ວກາບທູນວ່າຂ້າ

ພຣະອົງຄ໌ເລື່ອມໃສ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າຍິ່ງນັກແນ່ໃຈວ່າທັງໃນອະດີດ ອະນາຄົດແລະປັດຈຸບັນ ບໍ່ມີສະມະນະຫຼືພາມອື່ນໃດຈະມີຄວາມຮູ້ຍິ່ງ

ກ່ວາພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ໃນທາງພຣະສັມມາສັມໂພທິຍານ-ດູກອ່ນສາຣິບຸດ-ພຣະສາສດາຕັດ ເຈົ້າຮູ້ຫຼືວ່າພຣະສັມມາສັມພຸດໂທເຈົ້າໃນອະດີດ

ປັດຈຸບັນແລະໃນອະນາຄົດທີ່ມີສິນຢ່າງນີ້ ມີທັມຢ່າງນີ້ ມີພຣະປັນຍາຢ່າງນີ້ ມີວິຫາຣທັມຢ່າງນີ້ ມີຄວາມຫລຸດພົ້ນຢ່າງນີ້ເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວອາດພິວາຈາ

ອັນປະເສີດ ບັນລືສີໜາດຕໍ່ໜ້າເຮົາຕະຖາຄະຕະຢ່າງນີ້-ຂ້າແຕ່ພຣະທັມຣາຊາ ແມ່ນຂ້າພຣະອົງຄ໌ຈະບໍ່ມີຍານຫຍັງຮູ້ ຊາບເຖິງວິຫາຣທັມເປັນ

ຕົ້ນຂອງພຣະສັມມາສັມພຸທທະເຈົ້າກໍ່ຈິງ ແຕ່ຂ້າພຣະອົງຄ໌ກໍ່ພໍຊາບອາກາຣທີ່ເປັນແນວຂອງທັມໄດ້(ທະມຸມະນຸວະໂຍ)ພໍປຽບທຽບໄດ້ ປຽບເໝືອນ

ນະຄອນທີ່ມີປອ້ມປຣາກາຣແໜ້ນໜາມີກຳແພງແລະເຊິ່ງເທີນໝັ້ນຄົງ ມີປະຕູພຽງປະຕູດຽວ ຄົນຍາມຜູ້ເຝົ້າປະຕູພຣະນະຄອນນັ້ນເປັນຄົນສລາດ

ຄອຍຫ້າມຄົນທີ່ຄວນຫ້າມອະນຸຍາດໃຫ້ເຂົ້າໄປສະເພາະຄົນທີ່ຄວນອະນຸຍາດ ເຂົາທຽວກວດເບິ່ງຕາມແນວກຳແພງຣອບໆເມືອງ ບໍ່ເຫັນປອ່ງກຳ

ແພງແມ່ນພຽງແມວລອດໄດ້ ຈຶ່ງຄິດວ່າສັດທີ່ມີຮ່າງໃຫ່ຽຈະເຂົ້າອອກເມືອງນີ້ ຈະຕອ້ງເຂົ້າອອກທາງປະຕູນີ້ເທົ່ານັ້ນສັນໃດຂ້າພຣະອົງຄ໌ກໍ່ສັນນັ້ນ

ພໍຊາບອາກາຣທີ່ເປັນແນວທັມໄດ້ ຄື ຂ້າພຣະອົງຄ໌ຄິດວ່າພຣະອໍຣະຫັນຕະສັມມາສັມພຸທທະເຈົ້າທີ່ມີມາແລ້ວໃນອະດີດແລະທີ່ຈັກຊົງອຸບັຕຂຶ້ນ ໃນ

ອະນາຄົດລວ້ນຊົງລະນິວອນ(5)ອັນເປັນເຄື່ອງເສົ້າໝອງແຫ່ງໃຈ ທອ້ນກຳລັງປັນຍາລວ້ນມີມະນັດຕັ້ງໝັ້ນໃນສະຕິປັນນະຖານ(4)ຈະເຣີນສັມໂພ

ຊະນັງ(7)ໄດ້ຕາມເປັນຈິງ ຈຶ່ງໄດ້ຕັສຣູ້ອະນຸດຕະຣະສັມມາສັມໂພທິຍານ ແມ່ນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກອໍຣະຫັນຕະສັມມາສັມພຸທທະເຈົ້າ ໃນປັດຈຸບັນ

ນີ້ກໍ່ຊົງລະນິວອນ(5)ອັນເປັນເຄື່ອງເສົ້າໝອງແຫ່ງໃຈ ທອ້ນກຳລັງປັນຍາມີພຣະມະນັດຕັ້ງໝັ້ນໃນສະຕິປັນນະຖານ(4)ຈະເຣີນສັມໂພຊະນັງ(7)ໄດ້

ຕາມເປັນຈິງ ຈຶ່ງໄດ້ຕັສຣູ້ອະນຸດຕະຣະສັມມາສັມໂພທິຍານ

ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ພຣະສາຣິບຸດກາບທູນຕໍ່ໄປ ຄາວໃດທີ່ຂ້າພຣະອົງຄ໌ເຂົ້າເຝົ້າ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເພື່ອຟັງທັມ ຄາວນັ້ນພຣະອົງຄ໌ຊົງສແດງ

ທັມຢ່າງຍອດຢ້ຽມ ປະນິຕະຍິ່ງໜັກທັງຝ່າຍກຸສົນອະກຸສົນ ພອ້ມທັງອຸບປະມາອຸບປະມັຍອັນໄພເຣາະຍິ່ງ ພຣະອົງຄ໌ຊົງສແດງທັມພອ້ມອຸບປະມາ

ຢ່າງໃດ ຂ້າພຣະອົງຄ໌ກໍ່ສາມາຖຮູ້ຕາມເຂົ້າໃຈໄດ້ສິ່ງທັມນັ້ນ ໄດ້ເຖິງຄວາມສຳເຣັດທັມບາງສວ່ນ ຄືເຂົ້າເຖິງທັມບາງສວ່ນໃນທັມທັງຫລາຍແລ້ວ

ຈຶ່ງເລື່ອມໃສໃນພຣະອົງຄ໌ຍິ່ງໜັກ ວ່າພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັສຣູ້ເອງໂດຍຊອບແນ່ແລ້ວ ພຣະທັມອັນພຣະອົງຄ໌ຕັດໃວ້ດີແລ້ວ ພຣະສົງຄ໌ສາວົກ

ຂອງພຣະອົງຄ໌ ເປັນຜູ້ປະຕິບັຕຊອບແລ້ວ ຕໍ່ຈາກນັ້ນພຣະສາຣິບຸດໄດ້ສັນຣະເສີນພຣະທັມ ທີ່ພຣະພຸທທະອົງຄ໌ຊົງສແດງແລ້ວອັນທຳໃຫ້ທ່ານ

ເລື່ອມໃສອື່ນໆອີກເປັນອັນມາກ ໃນທີ່ສຸດພຣະສາຣິບຸດໄດ້ກາບທູນວ່າ ຂ້າແຕ່ພຣະຈອມມຸນີ ສິ່ງໃດທີ່ກຸລບຸດຜູ້ມີສັດທາປຣາຖນາຄວາມພຽນ

ມີຄວາມພຽນໝັ້ນຄົງ ຈະພວມບັນລຸໄດ້ດວ້ຍເຮື່ອແຮງກຳລັງຄວາມພຽນ ແລະຄວາມບາກບັ່ນຂອງບຸຣຸດ ສິ່ງນັ້ນອັນພຣະຜູ້ມີພຣະພາກໄດ້ບັນລຸ

ເຕັມທີແລ້ວ-ອັນນຶ່ງ-ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ບໍ່ຊົງໝົກມຸ່ນພົວພັນໃນກາມສຸຂ ອັນເປັນຂອງຊົ່ວ ເປັນຂອງຊາວບ້ານເປັນຂອງປູຖຸຊົນບໍ່ປະເສີດ ບໍ່ເປັນ

ປະໂຍດແທ້ຈິງ ພຣະອົງຄ໌ບໍ່ປະກອບຕົນດວ້ຍອັດຕະກິລົມພານຸໂຍດ ສິ່ງນັ້ນພາທຳໃຫ້ເປັນທຸກບໍ່ປະເສີດເລີຍ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເມື່ອຈຳນົງ

ຫວັງຢູ່ຍອ່ມໄດ້ຍານ(4)ໂດຍບໍ່ຍາກ ຢູ່ສະບາຍໃນປັດຈຸບັນໄດ້ຕາມພຣະປະສົງຄ໌-ຂ້າແຕ່ພຣະຈອມມຸນີ-ຖ້າມີໃຜຖາມຂ້າພຣະອົງຄ໌ວ່າ ສະມະ

ນະຫຼືພາມເຫົ່ລາອື່ນ ທັງໃນອະດີດແລະອະນາຄົດ ທີ່ມີຄວາມຮູ້ຢ້ຽມຍິ່ງກົ່ວພຣະອົງຄ໌ມີຢູ່ຫຼືບໍ່ ຂ້າພຣະອົງຄ໌ກໍ່ຈະຕອບວ່າບໍ່ມີ-ຖ້າເຂົາຖາມ-ວ່າ

ເຫຕຸໃດທ່ານສາຣິບຸດຈຶ່ງຕອບຮັບບາງຢ່າງ ປະຕິເສດບາງຢ່າງ ຂ້າພຣະອົງຄ໌ພວມຕອບເຂົາວ່າ ຂ້າພຣະເຈົ້າໄດ້ສດັບມາສະເພາະພຣະພັກ

ຂອງພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າວ່າ ພຣະອໍຣະຫັນຕະສັມມາສັມພຸທທະເຈົ້າ ທັ້ງໃນອະດີດແລະອະນາຄົດ ເປັນຜູ້ມີຄວາມຮູ້ສເມີກັບພຣະອົງຄ໌ໃນສັມ

ໂພທິຍານ ແຕ່ໃຊ້ທີ່ພຣະສັມມາສັມພຸດໂທເຈົ້າ(2)ພຣະອົງຄ໌ ຈະສະເດັດອຸບັຕຂຶ້ນ ພອ້ມກັບໃນໂລກທາຕຸດຽວກັນນັ້ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້-ຂ້າແຕ່ພຣະຕະ

ຖາຄະຕະເຈົ້າ ເມື່ອເຂົາຖາມຢ່າງນີ້ ຂ້າພຣະອົງຄ໌ຕອບຢ່າງນີ້ ຈະຖືວ່າກ່າວຕາມພຣະພຸທທະເຈົ້າຫຼືບໍ່ ຊື່ວ່າກ່າວແກ້ຖືກຕອ້ງເໝາະສົມແລຫຼື ຂ້າ

ພຣະອົງຄ໌ບໍ່ພຶ່ງເປັນຜູ້ຄວນຕິຕຽນແລຫຼື(ພຣະທັມຣາຊາຕັດວ່າ)ຖືກແລ້ວສາຣິບຸດ ຖືກເຈົ້າກ່າວແກ້ຊອບແກ່ຄຳຖາມແລ້ວ-ເມື່ອພຣະສາສດາ

ຕັດດັ່ງນັ້ນ-ພຣະອຸທາຍີ ຊຶ່ງນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນດວ້ຍ ໄດ້ກາບທູນຂຶ້ນວ່າ ອັດສະຈັນໜັກພຣະເຈົ້າຂ້າ ບໍ່ເຄີຍມີມາໄດ້ມີຂຶ້ນແລ້ວ ຄືຂໍ້ທີ່ຄວາມມັກນອ້ຍ

ຄວາມສັນໂດດ ຄວາມຂັດເກລາມີຢູ່ແກ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ຜູ້ມີພຸທທະຫລາຍມີອານຸພາພຫລາຍ ເຖິງປານນີ້ແຕ່ບໍ່ຊົງສແດງ ພຣະອົງຄ໌ໃຫ້ປຣາ

ກົດ ພຣະອົງຄ໌ຜູ້ຈະເຣີນ ຖ້າພວກດຽວຖືປະຣິພາຊົກໄດ້ເປັນທັມຢ່າງນີ້ໃນຕົນ ແມ່ນສັກຂໍ້ນຶ່ງ ພວກເຂົາຈະຕອ້ງຍົກທຸງທ່ຽວປະກາດໃຫ້ຄົນທັງ

ຫລາຍຮູ້ເປັນແນ່ແທ້-ພຣະທະສະພົລຊົງຮັບຖອ້ຍຄຳຂອງພຣະອຸທາຍີນັ້ນວ່າ ເປັນຄວາມຈິງແລະຕັດກັບພຣະສາຣິບຸດວ່າ ສາຣິບຸດ ດວ້ຍເຫຕຸນີ້

ເຂົາພວມກ່າວທັມປະຣິຍາຍນີ້ເລື້ອຍໆແກ່ພິກສຸ ພິກສຸນີ ອຸບາສົກ ອຸບາສິກາ ເພາະວ່າຄົນບາງພວກອາດມີຄວາມສົງຄ໌ສັຍເຄືອງແຄ້ນໃນຕະຖາ

ຄະຕະຢູ່ ເມື່ອໄດ້ຟັງທັມປະຣິຍາຍນີ້ແລ້ວ ຈັກຣະຄວາມສົງຄ໌ສັຍເຄືອງແຄ້ນນັ້ນເສັຽໄດ້-ທັມປະຣິຍາຍນີ້ຊື່ວ່າ-ສັມປະສາທະນິຍະ-ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງ

ຄວາມເລື່ອມໃສ ເພາະພຣະສາຣິບຸດອັກຄະສາວົກເບື້ອງຂົວ ໄດ້ປະກາດຄວາມເລື່ອມໃສຂອງຕົນສະເພາະພຣະພັກຂອງພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ

ຕະປູຕຶງໃຈ

ພຣະທັມເສນາບໍດີສາຣິບຸດ ເປັນຜູ້ມີຈິດອະນຸເຄາະຍາດພີ່ນອ້ງ ໃຫ້ຕັ້ງຢູ່ໃນຄຸນທັມທີ່ທ່ານເຫັນວ່າ ເປັນປະໂຍດເກື້ອກຸນແກ່ເຂົາຕຣອດກາຣະ

ນານ ທ່ານໄດ້ບັນລຸແລ້ວຊຶ່ງສຸຂໃດອັນປະນິດໝັ້ນຄົງບໍ່ເຈືອດວ້ຍທຸກ ກໍ່ປຣາຖນາຊັກຈູງຍາດພີ່ນອ້ງ ມາສູ່ຄວາມສຸຂນັ້ນດວ້ຍ-ເມື່ອທ່ານໄດ້ບວດ

ໃນທັມວິນັຍອັນປະເສີດ-ຂັດເກລາຢ່າງຍິ່ງແລະເປັນໄປເພື່ອນຳສັດອອກຈາກທຸກແລ້ວ ນອ້ງຂອງທ່ານ(5)ຄົນເປັນນອ້ງຍິງ(3)ຄົນ ຄືຈາລາອຸປະ

ຈາລາ ສີສຸປະຈາລາແລະນອ້ງຊາຍ(2)ຄົນຄື ຈຸນທະແລະອຸປະເສນະ ໄດ້ອອກບວດຕາມຄຳແນະນຳຂອງທ່ານ ເຫລືອແຕ່ນອ້ງຊາຍອີກຄົນດຽວທີ່

ຍັງບໍ່ໄດ້ບວດ ຄືເຣວັດກຸມານ-ຕຣອດເວລານັ້ນມາ-ມານດາຂອງທ່ານຍັງບໍ່ເລື່ອມໃສ ພຣະພຸທທະສາສນາ ກາຣທີ່ພຣະສາຣິບຸດນຳລູກຍິງແລະ

ລູກຊາຍເຖິງ(5)ຄົນໄປບວດຣວມເປັນ(6) ທັງອົງຄ໌ພຣະສາຣິບຸດດວ້ຍນັ້ນ ກໍ່ຄວາມສະເທືອນໃຈແກ່ນາງບໍ່ນອ້ຍຢູ່ແລ້ວ ເພາະນາງຍັງເບິ່ງບໍ່ເຫັນຄຸນ

ຄ່າຂອງການອອກບວດ ດຳຣົງຊີວິດຢູ່ຢ່າງລຳບາກຍາກຈົນລຳບາກໃນສາຍຕາຂອງນາງ ແຕ່ເປັນຄວາມສຸຂສງົບເຍືອກເຢັນໃນຄວາມຮູ້ສຶກຂອງ

ທ່ານທີ່ໄດ້ບວດແລ້ວ ແຕ່ນາງຫາໄດ້ມອງເຫັນຄຸນອັນປະເສີດຂອງບັນພະຊາບໍ່ ດັ່ງນັ້ນສິ່ງທີ່ນາງກົວທີ່ສຸດໃນເວລານີ້ ຄືກົວວ່າພຣະສາຣິບຸດຈະນຳ

ນອ້ງຊາຍຄົນນອ້ຍ ຄືເຣວັດກຸມານຫວັງໃຫ້ດຳຣົງສະກຸນ ເປັນທີ່ເພິ່ງຂອງນາງໃນຍາມຊະຣາ ນາງບໍ່ເຂົ້າໃຈເລີຍວ່າ ຄວາມເປັນຢູ່ຢ່າງບັນພະຊິດ

ຊຶ່ງຕອ້ງອາສັຍຢູ່ເຣື້ອງຊີບນັ້ນປະເສີດຢ່າງໃດນາງຍັງບໍ່ໄດ້ສຳຜັດກັບແສງສວ່າງທາງໃຈ ອັນປະເສີດທີ່ສອ່ງທາງຊີວິດ ທຳໃຫ້ຊີວິດມີຄວາມຫວັງ

ຢ່າງເຕັມທີບໍ່ວ້າເຫັນ-ດວ້ຍເຫດດັ່ງກ່າວມານີ້-ນາງຈຶ່ງປຣາຖນາຈະຜູກມັດເຣວັດກຸມານໃວ້ດວ້ຍກາຣຄອງເຮືອນ ອັນໃດເລົາຈະສາມາຖຜູກໃຈ

ຊາຍໄດ້ເທົ່າເຄື່ອງຜູກຄືຜູ້ຍິງ ຮູບ ສຽງ ກິ່ນ ຣົດ ແລະສັມຜັດແຫ່ງຍິງນັ້ນ ເປັນຕະປູຕຶງໃຈຊາຍໃຫ້ຕິດຢູ່ ໝົກມຸ່ນຢູ່ ພົວພັນຢູ່ ຍາກທີ່ຈະສລັດ

ອອກໄປໄດ້ ເມື່ອເຣວັດກຸມານຢູ່ຄອງເຮືອນ ກໍ່ຈະເປັນຜູ້ຮັບມໍຣະດົກຊັບສົມບັຕທັງເບິດຂອງນາງບໍ່ໃຫ້ພິນາດສູນຊິ້ນໄປ ວັນນຶ່ງເມື່ອພຣະສາຣິບຸດ

ມາຢຽ້ມໂຍມມານດາທີ່ບ້ານມານດາ ໄດ້ກ່າວເຣື້ອງຈະໃຫ້ເຣວັດກຸມານແຕ່ງງານກັບກຸມາຣີກາຄົນນຶ່ງ ຊຶ້ງມີຊັບແລະຕະກຸນສເມີກັນທັ້ງໆ ທີເຣວັດ

ກຸມານເພິ່ງມີອາຍຸ-7-ຂວບ-ພຣະສາຣິບຸດຈຶ່ງກ່າວເຕືອນວ່າ-ກາຣຄອງເຮືອນມີຄວາມສຸຂນອ້ຍ ມີຄວາມທຸກຫລາຍກັງວົນຫລາຍ ໜຳຊ້ຳ ສຸຂ

ທີ່ນອ້ຍຢູ່ແລ້ວນັ້ນຍັງເປັນສຸຂປອມອີກ ຄືເຈືອດວ້ຍທຸກບໍ່ປອດໂປ່ງ ບໍ່ລົງທ້າຍດວ້ຍທຸກ-ແຕ່ມານດາຂອງພຣະສາຣິບຸດ ຜູ້ໜັກໃຈຢູ່ດວ້ຍຄວາມ

ກັງວົນວ່າ ບໍ່ມີຜູ້ຮັບມໍຣະດົກຂອງຕະກຸນ ທ່ານຈຶ່ງແນະນຳໃຫ້ບໍຣິຈາກຊັບໃຫ້ແກ່ຄົນອະນາຖາທີ່ມີມາກມາຍທົ່ວໄປ ສົມບັຕພຽງເທົ່ານີ້ບໍ່ພໍບໍຣິຈາກ

ດວ້ຍຊ້ຳ ແລະສະແດງທັມໃຫ້ພິຈາຣະນາຕໍ່ວ່າ-ອັນທີ່ຈິງ-ຊັບສົມບັຕພາຍນອກກໍ່ເປັນຂອງທີ່ອາສັຍໃຊ້ຊົ່ວຄາວມັນບໍ່ຢັ້ງຢືນອັນໃດ ບາງຢ່າງກໍ່

ຈາກໄປກອ່ນບາງຢ່າງເຈົ້າຂອງກໍ່ຈາກມັນໄປ ເມື່ອຕາຍແລ້ວກໍ່ນຳຕິດຕົວໄປບໍ່ໄດ້ ມັນເປັນຂອງໂລກຕອ້ງຖິ້ມໃວ້ໃນໂລກນີ້ ໃຜເອົາໄປບໍ່ໄດ້ເລີຍ

ຈັກຢາງດຽວ ໂດຍທີ່ສຸດກໍ່ແມ່ນອະວັຍຍະວະຮ່າງກາຍອັນເປັນທີ່ຫວງແຫນ ເປັນທີ່ຢຶດໝັ້ນຖືໝັ້ນວ່າເປັນຂອງເຮົາ ຂອງເຮົາກໍ່ເອົາໄປບໍ່ໄດ້ຕອ້ງປະ

ຖິ້ມໃວ້ໃຫ້ຍາດພີ່ນອ້ງເຜົາໃນກອງໄຟ ພອ້ມດວ້ຍກາຣຮອ້ງໃຫ້ຄຳ່ຄວນ ຮ່າງກາຍແລະຊັບສົມບັຕພາຍນອກ ບໍ່ມີປະໂຍດອັນໃດນອກຈາກໃຊ້ເປັນ

ເຄື່ອງມື ໃນກາຣປະກອບຄຸນງາມຄວາມດີ ແມ່ນພຣະທັມມະເສນາບໍດີຈະຊີ້ແຈ່ງຢ່າງໃດ ມານດາຂອງທ່ານກໍ່ຫານິຍົມຄອຍຕາມບໍ່ມີ ຍັງຄົງຮັກສາ

ຄວາມຄິດແລະທິຖີຂອງຕົນໃວ້ຢ່າງໜຽວແໜ້ນໝັ້ນຄົງ

ໄຟຊະຣາເຜົາຊີວິດ

ຈິງທີ່ດຽວ ນັກປຣາດຜູ້ປະກອບດວ້ຍປັນຍາອັນແຫລມຄົມເລິກກວ້າງຂວາງ ເປັນທີ່ຍອມຮັບນິຍົມເລື່ອມໃສຂອງຂແງ ຄົນທົ່ວໄປ ເວົ້າຈາອັນໃດ

ກໍ່ມີຄົນຄອຍຈຳຄອຍຈົດໃຫ້ຄົນໃນຄອບຄົວຫຼືຍາດພີ່ນອ້ງ ມີຄວາມຮູ້ສຶກເຊັ່ນນັ້ນໄປດວ້ຍ-ເມື່ອພຣະທັມມະເສນາບໍດີສາຣິບຸດ ເຫັນວ່າບໍ່ອາດຊັກນຳ

ມານດາໃຫ້ນິຍົມຕາມຕົນໄດ້ ແລ້ວກໍ່ລາຈາກໄປ ແລະໄດ້ສັ່ງພິກສຸທັງຫລາຍຜູ້ເປັນສະຫະທັມວ່າ ຖ້າເຣວັດກຸມານນອ້ງຊາຍຂອງຂ້າພຣະເຈົ້າ

ມີຄວາມປະສົງຄ໌ຈະບວດ ມາຫາທ່ານທັງຫລາຍກໍ່ຂໍໃຫ້ບວດໄດ້ທັນທີ ບໍ່ຕອ້ງຄອຍໃຫ້ລາມານດາບິດາ ຂໍໃຫ້ຖືວ່າຂ້າພຣະເຈົ້ານີ້ແຫລະເປັນທັງມານ

ດາແລະບິດາຂອງເຣວັດກຸມານ-ຝ່າຍມານດາຂອງພຣະສາຣິບຸດ ກໍ່ມີຄວາມມຸ່ງໝັ້ນທີ່ຈະຜູກເຣວັດກຸມານໃວ້ດວ້ຍເຄື່ອງຜູກຄືກາຣຄອງເຮືອນ ຜູກດວ້ຍ

ໂສ້ຄືສະຕຣີ ຈຶ່ງໝັ້ນເດັກຍິງຄົນນຶ່ງຜູ້ມີຕະກຸນແລະຊັບສົມບັຕສເມີກັນ ກຳໜົດວັນຣຽບຣອ້ຍແລ້ວປະດັບຕົກແຕ່ງ ເຣວັດກຸມານພາໄປສູ່ເຮືອນຂອງຍາດ

ຜູ້ໃຫ່ຽຂອງກຸມາຣິການັ້ນ ພອ້ມດວ້ຍບໍຣິວານຊົນເປັນອັນມາກເມື່ອຍາດທັງສອງຝ່າຍປະຊຸມກັນພອ້ມແລ້ວ ເພື່ອເຣີ້ມມົງຄົນພິທີຍາດທັງສອງຝ່າຍໃຫ້ກຸ

ມານແລະກຸມາຣິກາ ຈຸ່ມມືລົງໃນຖາດນ້ຳຣຽບຣອ້ຍແລ້ວ ຍາດຜູ້ໃຫ່ຽໄດ້ກ່າວອວ່ຍພອນເດັກຍິງວ່າ ຂໍເຈົ້າຈົ່ງໄດ້ເຫັນທັມຢ່າງທີ່ຍາຍຂອງເຈົ້າໄດ້ເຫັນ

ແລ້ວ ຂໍເຈົ້າຈົ່ງມີອາຍຸຍືນເຊັ່ນກັນກັບຍາຍຂອງເຈົ້າ-ເຣວັດກຸມານໄດ້ງິນດັ່ງນັ້ນຄິດວ່າ ອັນໃດນໍຄືທັມທີ່ຍາຍເຫັນແລ້ວ ຈຶ່ງຖາມຂຶ້ນວ່າ ຄົນໃດຄືຍາຍ

ຂອງກຸມາຣິການີ້-ຍາດແນະນຳຍິງຊະຣາຄົນນຶ່ງໃຫ້ເຣວັດຮູ້ຈັກ ພອ້ມກ່າວວ່າ ຍິງຊະຣານີ້ເປັນຍາຍຂອງເດັກຍິງ ທ່ານມີອາຍຸໄດ້-120-ປີແລ້ວ ບັຕນີ້

ແຂ້ວຖອນອອກເບິດແລ້ວ ຜົມກໍຫງອກ ໜັງຫັດຫ່ຽວ ຫຍ່ອນຍານ ຕົວຜອມຫລັງກົ່ງ ດຸດກອ່ນເຮືອນ- ເຣວັດກຸມານຄິດຢ່າງເດັກສລາດແລະມີບາຣະ

ມີໃນທາງທັມວ່າ ສຣີສະແມ່ນທີ່ສວຍງາມເຫັນປານນີ້ ຢ່າງກຸມາຣິການີ້ຍອ່ມແປຜັນໄປສູ່ຄວາມບໍ່ງາມພວມລັງກຽດໃນທີ່ສຸດເພາະໄຟ ຄືຊະຣາເຜົາໃຫ້

ໃໝ້ກ້ຽງ ດຸດໃບໄມ້ສົດໃນເບື້ອງແຣກແປເປັນສີເຫລືອງ ແລ້ວດົ່ນຈາກຕົ້ນຖືກແດດເຜົາໃຫ້ກ້ຽງກອ່ມໂດຍຣອບເປັນຂອງອັນໃຜໆຈັບຕອ້ງບໍ່ໄດ້ ເປັນປະ

ໂຍດສາຣະຊີວິ-ຊີວິດຂ້າງໜ້າສັງເວດສລົດໃຈເສັຽນຶກອັນໃດບໍ່ໄດ້

ອຸປະຕິດສະ ຜູ້ອ້າຍຂອງເຮົາຄົງຈັກເປັນຄວາມຈິງ ເຣື້ອງນີ້ເປັນແນ່ແທ້ແລ້ວ ຈຶ່ງສລະຊັບສິນສົມບັຕອອກບວດຢ່າງບໍ່ອາລັຍ ເຮົາຄວນຫາອຸບາຍ

ອອກບວດເສັຽໃນວັນນີ້ແຫລະ ເພາະແມ່ນສຣີຣະຂອງເຮົາເອງ ກໍ່ຕອ້ງລົງທ້າຍດວ້ຍຄວາມແກ່ແລະຕາຍເມື່ອເສັດພິທີແລ້ວ ຍາດໄດ້ອູ້ມເຣວັດຂຶ້ນສູ່

ຍານນອ້ຍກັບບ້ານຂອງຕົນ ເຣວັດຫາອຸບາຍໄດ້ຢ່າງນຶ່ງ ເມື່ອເດີນທາງມາໄດ້ໜອ້ຍນຶ່ງ ຈຶ່ງບອກຍາດວ່າຕົນເອງເຈບທອງ ຂໍແວະລົງທຸຣະສວ່ນຕົວ

ຂໍໃຫ້ຢຸດຍານໃວ້ແລະລໍຄອຍ-ເຂົາລົງຈາກຍານແລ້ວເຂົ້າໄປຍັງພຸ່ມໄມ້ແຫ່ງນຶ່ງ ທຳຊັກຊ້າຢູ່ໜອ້ຍນຶ່ງແລ້ວກັບມາສູ່ຍານເດີມ ເຂົາທຳຢ່າງນີ້ເດື້ອຍໆ

ຈົນຍາດພີ່ນອ້ງຊິ້ນສົງຄ໌ສັຍ ເຊື່ອໃຈວ່າເຣວັດຍ່າງຂຍາຍໄປຂຍາຍມາເສັຽຈິງໆ ຈຶ່ງເລີກຣະວັງຮັກສາ ຄັ້ງຫລັງສຸດທ້າຍມາເຣວັດລົງຈາກຍານແລ້ວ

ບອກຍາດວ່າຂໍໃຫ້ຂັບຍານລ່ວງໜ້າໄປກອ່ນອີກຈັກນອ່ຍນຶ່ງຈະຕາມໄປ ຍາດຜູ້ຊິ້ນຣະແວງແລ້ວຈຶ່ງຂຶ້ນຍານລວ່ງໜ້າໄປ-ເຣວັດໄດ້ໂອກາດຈຶ່ງເດີນ

ເຂົ້າໄປໃນປ່າ ໄດ້ພົບສຳນັກສົງຄ໌ຊຶ່ງມີພິກສຸພຳນັກຢູ້ປະມານ-30-ອົງຄ໌ ເຣວັດເຂົ້າໄປໃຫ້ວທ່ານແລ້ວຂໍບວດ ໂດຍບອກວ່າທ່ານຄືນອ້ງຊາຍຂອງ

ທ່ານອຸປະຕິດສະ ຫຼືພຣະສາຣິບຸດນັ້ນເອງ ພິກສຸທັງຫລາຍຈຶ່ງໃຫ້ເຣວັດບັນພະຊາເປັນສາມະເນນ ໂດຍກາຣໃຫ້ເປ່ງວາຈາເຖິງ ພຣະຣັດຕະນະຕັຍ

ຮັບສິນ-10-ແລ້ວບອກຕະຈະປັນຈະກະກັມມັດຖານໃຫ້-ເມື່ອພິກສຸທັງຫລາຍ-ໃຫ້ເຣວັດກຸມານບັນພະຊາເປັນສາມະເນນ

ໂດຍກາຣໃຫ້ເປ່ງວາຈາເຖິງພຣະຣັດຕະນະຕັຍ ຮັບສິນ-10-ແລ້ວບອກຕະຈະປັນຈະກະກັມມັດຖານໃຫ້ ອັນຕະຈະປັນຈະກະກັມມັດຖານນັ້ນ ຄື

ກັມມະຖານຊຶ່ງມີໜັງເປັນທີ່-5-ກ່າວ

ຄື ຜົມ ຂົນ ແຂ້ວ ໜັງ ໃຫ້ພິຈາຣະນາສິ່ງທັງ-5-ນີ້ ໂດຍຄວາມເປັນຂອງປະຖິກູນພວມລັງກຽດ ໂດຍນັຍເປັນຕົ້ນວ່າ-ອະວັຍຍະວະຊຶ່ງເຫັນໄດ້ງ່າຍ

ທັງ-5-ສ່ວນນີ້ປະຖິກູນໂສໂຄກຢູ່ໂດຍສະພາພທັມດາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຫຼືຜູ້ສຳຄັນ ເປັນຕົ້ນວ່າຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຈຶ່ງຕອ້ງຊຳຣະລ້າງຫຼືຜັດຖູວັນຣະຫລາຍໆ

ເທື່ອ ເພື່ອກຳຈັດຄວາມປະຖິກູນ ໂດຍສະພາພທັມດາຂອງມັນ ຖ້າວັນໃດບໍ່ໄດ້ສຳຣະລ້າງກໍ່ຈະສົກປົກຢູ່ ທັງມີກິ່ນເໝັນພວມຣັງກຽດແມ່ນເຈົ້າຂອງ

ເອງກໍ່ຣະອາຍຕົວເອງຜົມກໍ່ຕາມ ໜັງກໍ່ຕາມ ທີ່ປຸທຸຊົນເຫັນສວຍງາມນັ້ນ ພໍສວ່ນໃດສວ່ນນຶ່ງຫລົ່ນລົງໄປໃນອາຫາຣ ຫຼືໃນນ້ຳກິນກໍ່ຣັງກຽດບໍ່ກິນອີກ-

ອັນນຶ່ງ ທີ່ເຫັນສວຍງາມກໍ່ເພາະຣາຄະຄວາມກຳໜັດຍອ້ມໃຈໃຫ້ເຫັນຜິດໄປຢ່າງນັ້ນ-ຮ່າງກາຍນີ້ໂດຍທົ່ວໆໄປ ເປັນຂອງໝົກໝົນດວ້ຍສິ່ງ

ປະຖິກູນນາໆປະກາຣ ຕັ້ງແຕ່ພື້ນຕີນຂຶ້ນໄປ ຕັ້ງແຕ່ປາຍຜົມລົງມາ ຈະຫາອັນໃດສະອາດສັກຊິ້ນນຶ່ງກໍ່ບໍ່ມີ ຮ່າງກາຍມີໜັງຫຸ້ມຢູ່ໂດຍຣອບ ພຽງເພື່ອ

ປົກປິດນ້ຳເລືອດ ນ້ຳເຫລືອງອັນເອີບອາບຢູ່ທົ່ວຮ່າງກາຍ ຮ່າງກາຍນີ້ຈຶ່ງມີຄວາມຊຸດໂຊມເປັນທັມດາ ໃນທີ່ສຸດກໍ່ແກ່ແລະຕາຍ ສຸດຈະແກ້ໄຂອີກຕໍ່ໄປ

ບໍ່ໄດ້ ຄົນທີ່ເກີດມາແລ້ວຈະບໍ່ແກ່ບໍ່ຕາຍນັ້ນບໍ່ມີ-ກາຣປະຄັບປະຄອງກາຍນີ້ໃວ້

ຈຶ່ງເໝືອນກິ້ງຄົກຂຶ້ນພູເຂົາວາງມືບໍ່ໄດ້ ຖ້າວາງມືເມື່ອໃດ ຄົກກໍ່ກິ້ງກັບລົງທັນທີ່ ຮ່າງກາຍເຮົານີ້ກໍ່ເໝືອນກັນ ຢູ່ໄດ້ດວ້ຍກາຣປະຄັບປະຄອງ

ຈຶ່ງໜ້າເບື່ອໜ່າຍຍິ່ງໜັກ-ສາມະເນນເຣວັດຜູ້ມີໃຈໂນ້

ມອ່ຽງໃນທາງໜ່າຍໂລກີເປັນທຶນຢູ່ແລ້ວ ເມື່ອໄດ້ຟັງໂອວາດຂອງທ່ານອຸປັດຊະນາດັ່ງນີ້ ກໍ່ເພີ້ມແຮງແຫງຄວາມປຣາຖນາ ທີ່ຈະສລັດຕົນໃຫ້ພົ້ນໄພ

ແຫ່ງກັນດານຄືຄວາມເກີດ ແກ່ ເຈບຕາຍຫລາຍຂຶ້ນ ປຽບສະເໝືອນນ້ຳທີ່ພົບທາງໃຫລອັນບໍ່ມີອຸບປtສັກຂວາງກັ້ນ

ເມື່ອພິກສຸທັງຫລາຍ ໄດ້ບັນພະຊາໃຫ້ສາມະເນນເຣວັດແລ້ວກໍ່ສົ່ງຂ່າວໄປກາບຣຽນໃຫ້ພຣະສາຣິບຸດຊາບ ພຣະທັມເສນາບໍດີພໍໃຈຍິ່ງນັກ ທີ່ນອ້ງ

ຊາຍຄົນນອ້ຍ ກ້າວລົງສູ່ມົນຄ່າອັນປະເສີດ ເພື່ອເດີນທາງໄປເຖິງທີ່ສຸດແຫ່ງທຸກ ທ່ານທູນລາພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຂໍໄປຢ້ຽມສາມະເນນນອ້ງຊາຍ-ພຣະ

ພຸທອົງຄ໌ຜູ້ມີອະນາຄະຕັງສຍານອັນແຈ່ມໃສ ຊົງມອງເຫັນເຫຕຸກາຣຂ້າງໜ້າສະເໝືອນ ບຸກຄົນຜູ້ມີຕາດີທັງສອງຂ້າງແນມເບິ່ງຕົນເອງໃນໜ້າແຫ່ວນໃສ

ຊົງຢັບຢັ້ງພຣະສາຣິບຸດໃວ້ວ່າ=ສາຣິບຸດ=ທ່ານຈົ່ງຢັບຢັ້ງຢູ່ກອ່ນເຖີດຢ່າຟາ້ວໄປເລີຍ-ອີກ-2-3-ວັນຕໍ່ມາ ພຣະອັກຄະສາວົກເບື້ອງຂວາທູນລາອີກ ພຣະ

ສາດສະດາຊົງຢັບຢັ້ງໃວ້ຢ່າງເຄີຍ ພອ້ມກັບຕັດວ່າ=ສາຣິບຸດ=ຄະອາກອ່ນເຖີດແມ່ນເຮົາກໍ່ຈະໄປຢ້ຽມສາມະເນນນອ້ງຊາຍຂອງທ່ານເໝືອນກັນ-ຝ່າຍ

ສາມະເນນຄິດວ່າ=ເຮົາບວດແລ້ວ ຖ້າຍັງພຳນັກຢູ່ທີ່ນີ້ຕໍ່ໄປ ຍາດພີ່ນອ້ງຄົງຕອ້ງມາຕາມຫາແລະນຳເຮົາກັບໄປສູ່ເຮືອນອີກ=ຈຶ່ງຕັດສິນໃຈຈະຫລີກ

ຈາກທີ່ນັ້ນໄປໄວໄປຢູ່ໃນປ່າຮົກ ເມື່ອແນ່ໃຈດັ່ງນີ້ແລ້ວ ກໍ່ຂໍຮຽນກັມມະຖານຈາກພຣະອຸປັຊນາ ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົ່ນພຽງພໍ ທີ່ຈະບັນລຸອໍຣະຫັນຕະຜົນໄດ້ ແລ້ວ

ຖືບາດແລະຈີວອນເຂົ້າໄປໃນປ່າຮົກ ເປັນປ່າໄມ້ແກນັ້ນເອງ ພະຍາຍາມທຳຄວາມພຽນຕິດຕໍ່ ມອບກາຍມອບຊີວິດໃຫ້ແກ່ກາຣປະຕິບັຕທັມໄດ້ບັນລຸອໍ

ຣະຫັດຕະຜົນ ພອ້ມດວ້ຍປະຖິສັມພິທາທັງຫລາຍ ໃນພັນສານັ້ນເອງ ກາຣປະພຶດທັມ ກາຣບັນລຸທັມ ບໍ່ກ່ຽວກັບອາຍຸ ແຕ່ກ່ຽວກັບບາຣະມີ ຜູ້ມີບາຣະມີ

ແມ່ນອາຍຸນອ້ຍກໍ່ມີທັມໃນໃຈຫລາຍໄດ້ ສວ່ນຜູ້ບໍ່ມີບາຣະມີແມ່ນອາຍຸຫລາຍມີແຂ້ວດົ່ນແລ້ວຜົມຫງອກແລ້ວຫງອກອີກ ກໍ່ຫາບໍ່ໄດ້ສົນໃຈໃນທັມ ຢ່າເວົ້າ

ເຖິງວ່າຈະບັນລຸທັມເລີຍໃນສາສນານີ້ ຜູ້ໃດບັນລຸອໍຣະຫັດຕະຜົນເປັນພຣະອໍຣະຫັນໄດ້ແລ້ວ ແມ່ນຍັງເປັນສາມະເນນ ທ່ານກໍ່ເອີ້ນກັນວ່າ ເຖຣະ ໂດຍຖື

ເອົາຄຸນທັມເປັນເກນ-ພຣະອໍຣະຫັນເປັນຜູ້ລະທັງບຸນແລະບາບໄດ້ແລ້ວພຣະບໍຣົບສາສດາ ມີພິກສຸສົງຄ໌ແວດລອ້ມສເດັດມາສູ່ນິເວດຂອງວິສາຂາ

ນາງອັງຄາສະພຣະພຸທທະອັງ ດວ້ຍຄວາມເຄົາຣົບເລື່ອມໃສ ເມື່ອພຣະອົງຄ໌ສເດັດພັດຕະກິດແລ້ວ ໄດ້ຖວາຍບັງຄົມແລະທູນວ່າ=ພຣະເຈົ້າຂະນອ້ຍພິກ

ສຸ-2-ພວກ ທີ່ຕາມສເດັດພຣະອົງຄ໌ໄປສູ່ສຳນັກຂອງພຣະເຣວັດ ພວກນຶ່ງບອກວ່າທີ່ຢູ່ຮົກຣຸງຣັງດວ້ຍໜາມສະແກບໍ່ໜ້າຊື່ນຊົມເລີຍ ອີກພວກນຶ່ງວ່າມວ່ນ

ຊື່ນເຫລືອເກີນ ທີ່ຢູ່ຂອງພຣະເຣວັດເປັນຢ່າງໃດນໍ

ພຣະສາສດາບໍ່ໄດ້ຕັດຕອບໂດຍຕົງ ແຕ່ຕັດເປັນທຳນອງເທສນາອັນກອບດວ້ຍປະໂຍດວ່າ=ອຸບາສີກາ-ຈະເປັນບ້ານຫຼືປ່າ ທີ່ລຸ່ມຫຼືທີ່ດອນກໍ່ຕາມ

ພຣະອໍຣະຫັນຢູ່ທີ່ໃດທີ່ນັ້ນກໍ່ໜ້າຊື່ນຊົມທັງນັ້ນ=ໃນກາຣຢູ່ກັບຄົນຫລາຍ ພຣະອໍຣະຫັນທັງຫລາຍ ແມ່ນຈະບໍ່ໄດ້ກາຍວິເວກ ຄືຄວາມສງັດທາງກາຍ

ແຕ່ທ່ານຍອ່ມໄດ້ຈິດຕະວິເວກເປັນແນ່ນອນແລະອຸປະທິວິເວກ ຄືຄວາມສງັດຈາກກິເລດເຄື່ອງເສົ້າໝອງທັງຫລາຍນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເປັນປະຈຳຢູ່ແລ້ວໄດ້

ຢ່າງເດັດຂາດ ບໍ່ມີແປປວນກຳເຣີບ ມີຄວາມສງົບເຍືອກເຢັນຢູ່ເປັນປະຈຳເພາະສະນັ້ນ ພຣະອໍຣະຫັນທັງຫລາຍຢູ່ບອ່ນໃດບອ່ນນັ້ນກໍ່ຊື່ນຊົມ ເພາະ

ຈິດຂອງທ່ານຊື່ນຊົມຢູ່ດວ້ຍທັມ ອັນບໍ່ທຳໃຫ້ກິເລດຟົ້ງຂຶ້ນ=ກາຣຟົ້ງຂຶ້ນຂອງກິເລດແຕ່ຣະຄາວ ເປັນຄວາມເອົ້າຮອ້ນອາຣົມຕ່າງໆ

ໂດຍ ຊຽງ ສໍຫາດ ອິສຣະ